Socjologia
Turystyka socjalna jest zjawiskiem nowszym niż turystyka w ogóle, wiązanym z upowszechnieniem prawa do urlopów. Warto w tym miejscu przytoczyć. iż obecnie w 65 konstytucjach narodowych, na ogólną liczbę 166, jest mowa o prawie do wypoczynku, rozrywek, czasu wolnego, płatnych urlopów i wakacji. Pierwsze przejawy turystyki socjalnej dały się zauważyć w kilka lat po I wojnie światowej. Dopiero jednak po II wojnie światowej świadomość masowych potrzeb w dziedzinie czasu wolnego spowoŹdowała narodziny licznych organizatorów tej turystyki. W ich grupie wymienia się: komitety pracownicze, społeczne służby pracownicze, władze miejskie, kasy zapomogowe, kasy emerytalne, związki zawoŹdowe, stowarzyszenia spółdzielcze, związki wyznaniowe, a od niedaŹwna organizacje rolnicze i wiejskie. W wielu krajach notuje się również rozwój turystyki korporacyjnej, organizowanej zwłaszcza przez jednostki administracyjne i wielkie przedsiębiorstwa prywatne lub państwowe. Z działalności tej, odchodzącej od koncepcji turyŹstyki merkantylnej. narodziło się to, co przyjęto nazywać turystyką socja1ną. Turystyka socjalna, jako kategoria historyczna może zniknąć w miarę zanikania rażących różnic pod względem szans życiowych i dochodów ludności oraz likwidacji ubóstwa.